Attila İlhan'ın Zeynep Beni Bekle adlı şiiri

zeynep beni bekle / gece ağaçlarına yağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazı yalnızlığını mutlaka değiştireceğim bir yaprak halinde süzülüp saçlarına eski teşrin'lerden / kederli kırmızı zeynep beni bekle mutlaka döneceğim söyle kim önleyebilir buluşmamızı geceleyin ışıkları söndürdüğün zaman benim şiir kitaplarından sızan aydınlık elinde uyuyakaldığın heyecanlı roman pancurların çarpıldığı lodos geceleri rüzgârın değil benim / pencerendeki ıslık her akşam koridordaki ayak sesleri yanlış çaldığını zannetiğin telefon
zeynep beni bekle mutlaka geleceğim
hem bu ne ilk ayrılığımız ne de son

pikapta eminağa acemaşirân saz semaisi
sokakta çocuklar saklambaç hırsız polis
hayat akıp gidiyor olsam da olmasam da
saati durmamalı ufak sorumlulukların
resmi bırakmadın ya / son çektiğin hangisi
bak mektuplar birikmiş yine masamda
fakülteler açılacak bak bugün yarın
zeynep beni bekle mutlaka geleceğim
başladığımız filmi birlikte bitireceğiz

kim ne derse desin içimde delice bir his

Sitemizde yayınlanan yazıların tüm sorumluluğu yazara aittir.

Yazarın diğer yazıları

Zeynep Beni Bekle(2929)

Rastgele yazılar

Tek çanlı demokrasi(2331)

Meluncanlar(1232)

GÜNDEMDEN NOTLAR(831)

Devletin Resmi Dini: Siyaset(2031)

Unutturulması Gerekenler Kadınlar (4598)

Eleştiri(914)

Büyük Ortadoğu Projesi – Yeni Dünya Düzeni(2884)

Yine Mi Model Ülkeyiz?(1056)

YÜZYILLARIN ORTAK DEĞERLERİ(527)

Her Şey Küresel Dünyaya Yabancı (!) Kalmamak İçin(1338)